ခရီးစဥ္ ၁ ျမန္မာ့ပထ၀ီ ျပန္လည္ေလ့လာျခင္း အပိုင္း ( ၁၅ )

မေရႊဖဲ ခုတေလာ စိတ္မပါတာနဲ ့ဘေလာ့မေရးျဖစ္

ဒီေတာ့ မိတ္ေဆြအေပါင္းလည္း မ်က္စိေနာက္သက္သာ

မေရးပဲေနရင္လည္း တန္းလန္းႀကီးျဖစ္မစုိးလုိ ့ ကိုယ့္ဒိုင္ယာယီကိုယ့္ဖာသာ အဆုံးသပ္ရမွာမလုိ ့

ကဲ မိတ္ေဆြတုိ ့ေရ 

မ်က္စိေနာက္ဖုိ ့သာျပင္ေပေရာ့

မေရႊဖဲရဲ ့ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းႀကီး တနည္းအားျဖင့္ အားကုိးအားထားရာႀကီး

ေရႊမႏၱေလးရဲ ့ ဘူတာႀကီး

မေရႊဖဲေက်ာင္းတက္တုန္းက အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္ေဟ့ဆုိရင္ ဒီဘူတာႀကီးဆီေျပးရတာပဲေနာက္ပိုင္း အဆင့္ျမင့္မွန္လုံကားေတြေပၚမွ သူနဲ ့အလွမ္းေ၀းသြားတာ

 ဘူတာႀကီးနားက ထုိးမုန္ ့လမုန္ ့ဆိုင္ေတြ လက္ဖက္ပဲေၾကာ္ဆုိင္ေတြ အရင္က ဒါမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး အခု တိုက္တန္းေတြဘာေတြနဲ ့အဆင္ျမင့္သြားတာ နာမည္ႀကီးဆုိင္မ်ိဳးစုံအကုန္ရွိတယ္ ရီမြန္လက္ဖက္ပဲေၾကာ္လည္းရွိတယ္ ပုံထဲ မပါသြားလုိ ့

 မေရႊဖဲတုိ ့အျမည္းသြားမစားဖူးလားလုိ ့ မေမးပါနဲ ့ေတာ့ သြားစားတာေပါ့ သြားတာေပါ့ 

အဲ သြား၀ယ္တာေပါ့ ၀ယ္တာေပါ့ေျပာတာ ဟီးဟီး

အျမည္းကေတာ့ ေရွးယခင္ကေန ယေန ့ေခတ္အထိမေျပာင္းမလဲ ေပါေပါေလာေလာႀကီးကိုခ်ေကၽြးတုန္း

ငယ္တုန္းက ထုိးမုန္ ့ဆုိင္၀င္ရင္ သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ အျမည္းေတြစားရလုိ ့

အခုႀကီးေတာ့ အခ်ိဳသိပ္မႀကိဳက္ေတာ့သလုိျဖစ္ပီး သိပ္မစားျဖစ္ဘူး ပူတင္းေလးတုိ ့ေက်ာက္ေက်ာေလးတုိ ့ပဲေကာက္စားျဖစ္ေတာ့တယ္

 ထုိးမုန္ ့လမုန္ ဧလမုန္ ့ မာစကတ္ သီးစုံထုိးမုန္ ့ အုိ မ်ိဳးကုိစုံေနတာပဲ ေခၚတတ္ေတာ့ဘူး

စားလုိ ့ေကာင္းတာမွန္သမွ် လက္ေဆာင္ေပးရေအာင္၀ယ္လာတာပဲ

မေရႊဖဲ ငယ္ငယ္ကတည္းကေန အခုထိအႀကိဳက္မေျပာင္းတာေတာ့ အဲ့ နီနီအထုတ္ကေလးေတြထဲက ဧလမုန္ ့ဆုိတဲ့၀ိုင္း၀ိုင္းအျပားေလး အဲ့ဒဟာေလးမ်ားစားလိုက္ရင္ ရင္ထဲကုိေအးသြားသလုိခံစားရတယ္ နာမည္နဲ ့လည္းလုိက္တယ္

ထုိးမုန္ ့ သီးစုံေက်ာက္ေက်ာ ဒီဖက္က အမွဳန္ကေလးေတြျဖဴထားတာ ေမ့သြားပီ 

အေပၚအျမည္းေပးတာ နည္းနည္းေကာက္စား

၀ယ္တာက ေမေမ, ေရႊဖဲနဲ ့ေရႊကဲက အျမည္းေကာက္စားသမားေတြ

ထုိးမုန္ ့ ပူတင္း ႀကိဳက္တာသာ ဗန္းလိုက္ႀကီးမသြားပါေတာ့

ေရႊဖဲတုိ ့ေတာ့ အျမည္းစားပီးတာနဲ ့ ဘာမွထပ္မစားႏုိင္ေတာ့ပါဘူး

ဟမ္

ဒါေတာင္ ခုေလးတင္ ဗိုက္ေပါက္ေအာင္စားလာတာ အျမည္းေကာက္စားခဲ့ေသးတယ္ဟုတ္လားလုိ ့ေမးရင္

နည္းနည္းေလးပါဗ်ာလုိ ့ျပန္ေျဖလိုက္မွာပဲ 

ကဲ ေရႊဖဲတုိ ့၀ယ္ခ်င္တာ၀ယ္ပီးပီ ေတာင္ျမိဳ ့ကေရႊဖဲ ေရႊသဲ သယ္ခ်င္းႀကီးလိုက္ပတ္ရွာ၀ယ္ေပးတဲ့

မန္းတေလးရဲ ့ ရုိးရာအစားအစာ ႀကိတ္မုန္ ့နဲ ့ မုန္ ့ပဲဆုပ္လည္း ရပီ (ေက်းဇူးအထူးပါသယ္ခ်င္း)

ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ေရႊဖဲအဖုိ ့ေတာ့ အဲ့မုန္ ့၂မ်ိဳးျမင္တာနဲ ့ကို မန္းတေလးလာရတာတန္တယ္လုိ ့

 ႀကိတ္မုန္ ့ (ဆန္နဲ ့လုပ္တဲ့ မုန္ ့ျပားျပားေသးေသးေလးထဲကုိ ေျမပဲဆန္ေထာင္း ၾကက္သြန္နီဆီခ်က္ကေလးျဖဴးပီးစားရတာ) အရသာလား ဆိမ့္ဆိမ့္ကေလးပဲ ထူးပီး အရသာမရွိဘူး ဒါေပမယ့္ မေရႊဖဲတုိ ့က အဲ့လိုအစားအစားမိ်ဳးသူမတူေအာင္ႀကိဳက္တာ

ဒီပုံက ကားေပၚမွာ ဂေလာက္စားထားတဲ့ၾကားက မေနႏိုင္လုိ ့ျမည္းဖုိ ့ဖြင့္တုန္းရိုက္တာဆုိေတာ့ ကားအလွုပ္နဲ ့၀ါးတားတားျဖစ္သြားတယ္

တကယ့္တိတိက်က်ပုံသိခ်င္ရင္ မန္းေလးသားျဖစ္တဲ့ ကုိထြန္းထြန္းေအာင္ ဘေလာ့ကအစားေသာက္ပုံေတြမွာရွာၾကည့္ ပန္းကန္ႀကီးနဲ ့ အျပည့္တင္ထားတယ္ လွမွလွ

မုန္ ့ပဲဆုပ္လုိ ့ေခၚတယ္ ပဲနီနဲ ့ဆန္နဲ ့လုပ္တာ ပဲဆီကေလးဆမ္း ေျမပဲေထာင္းကေလးျဖဴးစား

အရသာက ဆိမ့္ေမႊးေလး ဘာနဲ ့ဆင္သလဲဆုိ ရန္ကုန္က မုန္ ့ဗိုင္းေတာင့္အညိဳေရာင္လုိမ်ိဳး

ဒါမယ့္ စိတ္ထဲ မုန္ ့ဗိုင္းေတာင့္ထက္ပုိစားေကာင္းတယ္ထင္တယ္

လုပ္နည္းကုိ မေရႊဖဲရဲ ့ ဟုိးအရင္ဘေလာ့ေတြမွာ ေသခ်ာေရးတင္ထားတယ္ မခက္ဘူး လုပ္ရလြယ္တယ္

http://33poepoe.blogspot.sg/2011/07/blog-post_10.html  အဲ့မွာေရးထားတယ္ တကယ္လုပ္တာ ပဲကတၱွီပါလုိ ့ေခၚတဲ့ ပဲနီျပားနဲ ့လုပ္တာမ်ားတယ္ ေရႊဖဲက အလြယ္အနီေရာင္ရွိတဲ့ပဲနဲ ့လုပ္တာ

စားေကာင္းတာေတာ့ တူတူပဲ

ကဲ အစားေသာက္အေၾကာင္းေျပာတာမ်ားသြားပီ ခရီးဆက္စုိ ့

 ေက်ာက္ဆည္ျမိဳ ့အ၀င္က နာမည္ေက်ာ္ ေရႊသိမ္ေတာ္ဘုရားကုိ၀င္ဖူးတယ္

ေရႊသိမ္ေတာ္ဘုရားက ဆုေတာင္းျပည့္တယ္ အဓိဌာန္၀င္တဲ့သူေတြမ်ားတယ္

ဒါေတာင္ ေရႊဖဲတုိ ့က အစားသာငမ္းေနေတာ့ ဘုရားတန္ခုိးႀကီးတာေတာင္ သြားမဖူးျဖစ္ဘူး ေက်ာင္းတုန္းကေျပာပါတယ္

အခုေတာ့ တကူးတကလာတဲ့ခရီး ေရာက္ေအာင္သြားဖူးမယ္ဆုိပီး ၀င္ၾကပါတယ္

 

 အဓိဌာန္၀င္တဲ့သူေတြ ေအာင္တဲ့သူေတြ ပူေဇာ္ထုိးတားတဲ့ပဲြေတြဆုိတာ မ်ားႀကီးပဲ

ေရႊသဲကေတာ့ ဘုရားကို အရင္ေက်ာင္းတက္ကတည္းကေရာက္တယ္ အခုလည္း သူ ့အဓိဌာန္အတြက္  ပဲြေတြဘာေတြပူေဇာ္ေပါ့

ေရႊသိမ္ေတာ္ဘုရား

ဘုရားကုိပူေဇာ္ထားတဲ့ ေနာက္ကမီးအလင္းေတြေၾကာင့္ေကာ ကိုယ့္ကင္မရာမေကာင္းတာေၾကာင့္ပါ ဘုရားပုံကၾကည္ၾကည္လင္လင္မျဖစ္သြားဘူး

ဒါေပမယ့္ မိတ္ေဆြမ်ားဖူးလုိ ့ရေအာင္ တင္ေပးထားတာ

ေရႊဖဲတုိ ့တေတြ ပန္းကပ္ ဘုရားကန္ေတာ့ ပူေဇာ္ပီးသကာလ မုိးလည္းအေတာ္ခ်ဳပ္ပီး အိမ္ျပန္ခရီးဆက္

အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေရႊဖဲတုိ ့ျမိဳ ့ကေလးရဲ ့ တခ်ိန္ကနာမည္ေက်ာ္ ေခါက္ဆဲြေၾကာ္ကုိ အတင္း၀ယ္ေကၽြး 

မစားဘူးလားလုိ ့မေမးပါနဲ ့ ဘယ္ႏွယ့္ဧည့္သည္လုပ္တာ အားနာပါနာနဲ ့ထပ္စားရတာေပါ့    ေရႊဖဲတုိ ့ဗိုက္ေတြ ေဖာင္းဆုိပီးေပါက္မကုန္တာကံေကာင္း ဟီးဟီး

 ေရႊဖဲတုိ ့တေတြ အတည္တက်သပ္သပ္ရပ္ရပ္ကေလးေနဖုိ ့ဖခင္ႀကီးလုပ္အားနဲ ့ေဆာက္ထားတဲ့အိမ္အေပၚထပ္ကေန အိမ္ေရွ ့ျမင္ကြင္း အရင္ဆုိျခံထဲမွာ ဒန္ ့ဒလြန္ပင္အႀကီးႀကီးရွိတယ္ အခုက အဲ့အပင္ႀကီးအုိလုိ ့ေနာက္အပင္သစ္ေတြ သီးပင္စားပင္ အလွစိုက္ပင္ အစုံရွိတယ္

ကိုယ္တုိင္လည္းျပန္မေနႏုိင္ေတာ့ ဒီလုိပဲ အမ်ိဳးေတြေစာင့္ေရွာက္ အိမ္ငွားခဏေလာက္တင္လိုက္နဲ ့

ျပဳစုမယ့္သူမရွိေတာ့ အပင္ေတြလည္း မရွိသေလာက္ျဖစ္ ျခံေနာက္လည္းအက်ယ္ႀကီး အုန္းပင္ေတြဆုိအိမ္ပတ္လည္မ်ားႀကီးပဲ ေမေမက အပင္စိုက္သိပ္၀ါသနာပါတာ

အိမ္ေရွ ့တဖက္က ေရတုံကင္

အရင္အဲ့ေရွ ့မွာ မန္က်ည္းပင္ႀကီးရွိတယ္ အုန္းပင္ သရက္ပင္ေတြရွိတယ္ အလွစိုက္ပင္ေတြရွိတယ္

မန္က်ည္းရြက္မ်ားဘယ္ေတာ့မွအျပင္က၀ယ္မစားရဘူး ကိုယ့္အပင္ကကိုယ္

သူ ့ရာသီဆုိ တခ်ိဳ ့ကေလးေတြလူႀကီးေတြက အပင္ကေန မန္က်ည္းရြက္ခူးပါရေစဆုိပီးခြင့္ေတာင္းတယ္

သိပ္ငယ္ရင္ေမေမက ခြင့္မျပဳဘူး မေတာ္လိမ့္က်က်ိဳးပဲ့မစုိးလုိ ့

သူတုိ ့ကခူးပီး ေရာင္းတာေလ ပုိင္ရွင္အတြက္ တနပ္စာေတာ့ေပးခဲ့တာေပါ့ 

ဒါအရင္က နယ္ကလူေတြထုံးစံ ရွင္း၂ေျပာရရင္ ေတာထုံးစံေပါ့ေအတုိ ့ရယ္

ေရႊဖဲတုိ ့ရွိတုန္းကေတာ့ ဖခင္ႀကီးက ေရတင္စက္ထားေပးထားတယ္ လက္နဲ ့ႏွိပ္စရာမလုိဘူး

အိမ္ထဲမွာလည္းေရခ်ိဳးခန္းလုပ္ေပးထားတယ္ အျပင္က အ၀တ္ေလွ်ာ္ေလာက္ပဲသုံးတာမ်ားတယ္

ေမြးထားတာက သမီးေတြႀကီးပဲကုိး   ဒီေတာ့ လုံျခံဳေအာင္ထားမွ ေတာ္ယုံက်တာမလား :P

ကဲမနက္ေစာေစာထပီး မနက္စာစား

ေဆြမ်ိဳးမိတ္ေဆြေတြကုိ ကန္ေတာ့ႏွဳတ္ဆက္ပီးသကာလ ေရႊဖဲတုိ ့ခရီးဆက္ၾကတယ္

စမုံတံတားနဲ ့စမုံေခ်ာင္း

ေမာင္ညီမေလးတုိ ့ေရ ဟုိးေရွးေရွး အေနာ္ရထာမင္းႀကီးလက္ထက္က အိပ္မက္ ျမင္မက္သတဲ့

အိပ္မက္ထဲမွာ ေျမြႀကီး၃ေကာင္ကုိ ဘုရင္ႀကီးက သံလွ်က္နဲ ့ပိုင္းတဲ့အခါ တေကာင္ကေတာ့ လႊတ္ထြက္သြားသတဲ့ကြယ္

အဲ့တေကာင္က ဒါႀကီးေပါ့ကြယ္လုိ ့မ်ားေျပာရင္ ၀ိုင္းဆဲၾကမွာပဲ ဟဲဟဲ

တကယ္က အေနာ္ရထာမင္းႀကီးမက္တယ္ဆုိတဲ့ ေျမြႀကီးဆုိတာ အတိတ္ေကာက္ေတာ့ ျမစ္ေတြကိုဆုိလုိတာ သံလွ်က္နဲ ့ပိုင္းလုိ ့ရတယ္ဆုိတာ ဆည္ေတြဘာေတြေဆာက္တာကုိေျပာခ်င္တာ

လႊတ္ထြက္သြားတယ္ဆုိတဲ့ေျမြက စမုံေခ်ာင္းကိုရည္ရြယ္တာ ဆုိလုိတာက ဆည္ေတြဘာေတြေဆာက္မရဘူးေပါ့ အဲ့ေခတ္က

ေနာက္ေခတ္က်ေတာ့ ေဆာက္က်တယ္ ဒါေပမယ့္ တခုခုျဖစ္ၾကတာပဲ အမွတ္မမွားရင္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ကိတ္စျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္ထင္တယ္ (ေမ့သြားပီ) လူႀကီးသူမမ်ားေမးပီး ျပန္ေျပာျပမယ္ အခုေတာ့ ဘြာေတးေပါ့ ကေလးတုိ ့ရယ္ ဟိဟိ

(ဆရာမွားေတာ့ ဘြာေတး တပည့္မွားရင္ ေျဗာတီးေနာ္ ဟင္းဟင္း ႀကိဳေျပာထားရတာ ေနာက္ေမးရင္ ဘြာေတးေျပာမစုိးလုိ ့)

ႀကံတိုင္းေအာင္ ေဆာင္တိုင္းေျမာက္မယ့္ ခ်ည္ေခ်ာလုံျခည္

လုံခ်ည္ဘာညာဆုိ ေတာင္ျမိဳ ့ကႀကီးထြက္တယ္လုိ ့မထင္ပါနဲ ့

၀မ္းတြင္းျမိဳ ့မွာလည္းထြက္ပါတယ္ အမွတ္မမွားရင္ မင္းႀကီးႀကိဳက္တုိ ့ ဘာတုိ ့ညာတုိ ့ေပါ့

လမ္းတေလွ်ာက္ရြာေလးေတြက ငါးရက္တေစ်းတုိ ့ဘာတုိ ့

ျမိဳ ့ေတြမွာလုိ ေန ့တုိင္းမနက္ ညေနေစ်းမရွိဘူး

ငါးရက္တပတ္တုိ ့ ၇ရက္တပါတ္တုိ ့ေစ်းပဲရွိတယ္ အဲ့ဒါေတာင္ မနက္ပိုင္းပဲ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ေစ်းသည္ေတြ ျမိဳ ့ေလးေတြက ေစ်းသည္ေတြလာေရာင္းက် ၀ယ္က်တဲ့ေစ်းေလးေတြ

ေတာေစ်းေလးေတြေပါ့ ျမိဳ ့ႀကီးသူ ျမိဳ ့ႀကီးသားမ်ား မသိမစုိးလုိ ့ ဗဟုသုတတင္ေပးတာ

ဒါဆုိ က်န္တဲ့ေန ့ဘာနဲ ့သြားစားလည္းမေမးနဲ ့ေနာ္

ေတာအရပ္ပါဆုိ ဆန္ဆီ ငရုပ္ ၾကက္သြန္ အသီးအရြက္က ေဒသထြက္ေတြ က်န္တဲ့ ငါးပိ ငံျပာရည္ ငါးေျခာက္ဘာညာတုိ ့ကုိ ဒီလုိေစ်းေန ့၀ယ္ထား က်န္တဲ့ေန ့ ဒီလုိပဲ ရပ္ကြက္ထဲေရာင္းတဲ့ ကုန္စုံဆုိင္ေလးေတြကေန ၀ယ္စားၾကတာ အသားငါးကေတာ့ ဒီလုိေစ်းရက္နဲ ့ ေတာရြာကေလးေတြမွာ တခ်ဳ ိ့အိမ္ေတြမွာ ေပၚတဲ့အသား၀ယ္စားၾကတာပဲ အသားဟင္းလည္းေန ့တိုင္းခ်က္မေနၾကဘူး (အရင္တုန္းက ေျပာပါတယ္) ခုေတာ့ ေန ့တုိင္းခ်က္ရင္လည္းခ်က္ၾကမွာေပါ့

ကဲ ဟုိလိန္ပံ်ႀကီးရပ္ထားတဲ့ေနရာက ရွမ္းတဲ တဲ့

ကဲ ေမာင္ညီမေလးတုိ ့ေရ အခုမေရႊဖဲေရာက္ေနတဲ့ျမိဳ ့ေလးက ဘာျမိဳ ့ေလးလဲကြယ္

ပေဟလိကုိ အေျဖညွိရင္း ဒီခရီးဒီမွာတင္ တခန္းရပ္လုိ ့

မိတ္ေဆြအားလုံးေပ်ာ္ရႊင္က်န္းမာပါေစလုိ ့ဆုေတာင္းရင္း

ေနာက္ဆက္မယ့္ခရီးကုိ ေနာက္တေန ့မွာ ဆက္ပီး မ်က္စိေနာက္စုိ  ့လားကြယ္