Monday, March 19, 2012

ေျပးးးးးးးးး ေျပးးးးးးး

သူမ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ ့ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးခံစားရပီး သံသယ၀င္လာမိတယ္ ဒါနဲ ့ ေနာက္ကုိ ဆတ္ကနဲ လွည့္ၾကည့္လုိက္မိရင္ပဲ
ဟင္င္င္

ပန္းဆုိင္ထဲက သူမကုိ ပန္းတင္တဲ့ခုံကုိ အတင္းေရာင္းတဲ့တေယာက္
သူက ဘာလုိ ့ လိုက္လာတာလဲ ဟင့္အင္း သူမတုိ ့ေနာက္ကုိ လိုက္လာတာမျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ပါဘူး
ေန ့လည္စာထမင္းစားထြက္တာျဖစ္မွာပါ ဟုတ္တယ္ အခု ေန ့လည္စာ စားခ်ိန္ သူမ တခ်က္မုိးေပၚကုိ ေမာ့ၾကည့္လို္က္မိရင္းက ဟုတ္တယ္ ေန ့လည္စာ စားခ်ိန္ဆုိပီး ေရရြတ္ရင္း သူမဖာသာ ျပန္ႏွစ္သိမ့္လို္က္တယ္
ဒါေပမယ့္ သူမ လမ္းေလွ်ာက္ႏွုန္းကုိေတာ့ အခုထက္ျမန္ေအာင္ ခပ္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္လိုက္မိတယ္
ခပ္လွမ္းလွမ္းေလွ်ာက္မိေတာ့ သူမ ေသခ်ာေအာင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္မိတယ္ဆုိရင္ပဲ
သူက လက္လွမ္းျပရင္ တခုခုလွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္တာကုိ ျမင္လိုက္မိတယ္
သူမ ကုိ နာမည္ကုိေခၚလုိက္တာလား တခုခုေျပာလိုက္တာလား မသည္းမကဲြ အသံတခုခုၾကားမိတယ္
ဘုရား ဘုရား ဒါဆုိ သူက သူမ သိတဲ့တေယာက္ေပါ့ ဟင့္အင္း ဘယ္လုိျဖစ္ႏိုင္မွာလဲ မဟုတ္တာ သူမအထင္လဲြေနမိတာေနမွာပါ သူမ ေၾကာက္လန္ ့တၾကား သူမအထင္ေတြကုိ ျငင္းဆန္မိေနတယ္
သူမ အေျပးတပိုင္း ေရွ ့ဆက္ေလွ်ာက္မိတယ္ သူမ သူငယ္ခ်င္းေတြေကာ ဘယ္နားက်န္ခဲ့ပီလဲ
ေနာက္ျပန္လွည့္လုိ ့လည္းဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး
ေနာက္ျပန္လွည့္လိုက္ရင္ သူမ သူ ့ဆီကုိ တည့္တည့္တုိး၀င္သြားသလုိျဖစ္သြားမွာ ဒါက ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး သူမ ေရွ ့ဆက္သြားဖုိ ့ပဲရွိေတာ့တယ္

ဘာလုိ ့သူက သူမေနာက္ကုိ လိုက္ေနရတာလဲ 

သူမနဲ ့သိတဲ့ တေယာက္ဆုိရင္လည္း သူမနဲ ့က ဘာမွ ပတ္သက္မွဳမွ မရွိေတာ့တာ ၿပီးေတာ့ သူ ့အေၾကာင္းေတြကုိ သိတဲ့ သူမသူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ ့ဆီကၾကားရတဲ့သတင္းေတြအရ သူမ ႏွစ္ေတာ္၂မ်ားၾကာကတည္းက မႏွစ္ၿမိဳ ့သလုိ ခံစားရပီး သူနဲ ့ မပတ္သက္ေအာင္ ေနခဲ့တာပဲ အခုမွ ဘာလုိ ့ သူမေနာက္ကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္ေနရတာလဲ
သူမ ေၾကာက္လန္ ့တၾကား ခံစားလိုက္ရတယ္ ၿပီးေတာ့ သူမ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္တယ္ ဟုတ္တယ္ သူမ ေျပးမွ ျဖစ္မယ္ မဟုတ္ရင္ သူမကုိ မွွီလာေတာ့မယ္
သူမ ခပ္ျမန္ျမန္ေလးေျပးရင္းနဲ ့ ပန္းျခံထဲကလုိမ်ိဳး သစ္သားလက္ရန္းကေလးနဲ ့ သစ္သားတံတား ခုံးခုံးကေလးတခုကုိလွမ္းေတြ ့တယ္ ေအာက္မွ စမ္းေရလုိမ်ိဳး ၾကည္လင္ေနတဲ့ေရေတြစီးေနတယ္
ပုံမွန္ဆုိရင္ သူမ ဒီ တံတားေလးေပၚရပ္ပီး ေရစီးတာကုိ ေငးေမာၾကည့္ေနမိမွာပဲ အခုေတာ့ သူမရပ္ၾကည့္ေနလုိ ့မျဖစ္ဘူး ဒီတံတားေလးေက်ာ္ရင္ သူမလြတ္သြားေကာင္းပါရဲ ့ ဆုိပီး ခပ္ျမန္ျမန္ေျပးတက္ရင္း သြားလိုက္တယ္ တံတားအဆုံးကေန ေရွ ့ဆက္ေျပးရင္း သူမ တခုခုကုိ တိုက္မိလိုက္တယ္ဆုိရင္ပဲ သူမ ေခါင္းထဲပါ မိုက္ကနဲ ့ျဖစ္သြားတယ္ 

သူမသတိရလုိ ့ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ တရုတ္စကားပန္းအျဖဴပင္ေတြရွိတဲ့ ျမက္ခင္းျပင္ထဲမွာ လဲက်ေနတာ ခပ္လွမ္း၂မွာ ေက်ာက္တုံးတခ်ိဳ ့အလွဆင္ထားတာကုိပါ ေတြ ့ရတယ္ ၿပီးေတာ့ သူက သူမနဲ ့ မနီးမေ၀းေလးက ျမက္ခင္းျပင္ေပၚကေန သူမကုိ မင္းဘာတတ္ႏိုင္ေသးလဲ ေနာက္ဆုံးေတာ့ မိတာပဲမလားဆုိတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးနဲ ့ ခပ္ေလွာင္၂ျပံဳးၾကည့္ေနတာကုိ သူမေတြ ့လိုက္ရင္ပဲ
မဟုတ္ဘူး ဒါဘယ္လုိမွ မဟုတ္ဘူး လုိ ့ သူမ နာနာက်ည္းက်ည္းေအာ္ဟစ္ မိလိုက္တယ္
ၿပီးေတာ့ သူမ ရင္ထဲကေန ေတာ္ေတာ္ မႏွစ္ၿမိဳ ့စြာခံစားရင္းနဲ ့မ်က္ရည္ေတြစီးက်လာတယ္
သူမလဲက်သြားတာ အခ်ိန္ၾကာခဲ့သလား သတိလစ္သြားခဲ့သလား အဲ့ဒီလုိ မျဖစ္ပါေစနဲ ့
သူမ လဲက်ပီး သတိလစ္သြားခဲ့တယ္ဆုိရင္ သူမကုိ သူ တခုခု 

ဟင့္အင္း သူ သူမကုိ ဘာမွ မလုပ္ရဘူး သူမ အသားကုိေတာင္ သူထိလုိ ့မရဘူး သူမ မ်က္ရည္ေတြစီးက်ေနတာကေန ဆတ္ကနဲ ထပီး သူ ့အနားကေန ေျပးထြက္မိတယ္
သူမ လမ္းမတန္းဖက္ကုိေျပးထြက္လာခဲ့တယ္ ဒီတခါ သူမ ေနာက္လွည့္ၾကည့္စရာမလုိဘူး ေသခ်ာေပါက္ သူ  သူမေနာက္ကုိ လိုက္လာမွာဆုိတာ
သူမ ေျပးရင္းနဲ ့လမ္းခ်ိဳးေလးတခုကုိ ေတြ ့လိုက္တယ္ ဒီတခါ သူ မ်က္ေျချပတ္သြားေကာင္းပါရဲ ့
ရပ္ကြက္ေလးက တဲအိမ္ေလးေတြ မညီမညာနဲ ့ အသက္ခပ္ႀကီး၂ အဘြားအုိနဲ ့ လူႀကီးတခ်ိဳ ့ကလဲြလုိ ့လမ္းမေပၚမွာ လူသိပ္မရွိေနဘူး ဒီအခ်ိန္က အလုပ္သမားေတြ အလုပ္ခ်ိန္ ၿပီးေတာ့ သူမေနာက္ကုိ လိုက္လာတဲ့ သူ ့ကုိလည္း ဘယ္သူမွ အထင္လဲြမွာမဟုတ္ဘူး ဘာလုိ ့လဲဆုိ သူက ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတာကုိး လူေကာင္းတေယာက္လုိေလ ဒီလုိစဥ္းစားမိေတာ့ သူမ ထပ္ပီး မႏွစ္ၿမိဳ ့စြာခံစားလုိက္မိတယ္
သူမေျပးရင္းနဲ ့ ကေလးေတြ စာအံေနတဲ့အသံတခုကို ၾကားလုိက္မိတယ္ ဟုတ္တယ္ ကေလးေတြ စာသင္ေနသံ ဒါဆုိ 

သူမ အေျပးကေလး အသံၾကားတဲ့ဆီကုိ သြားလုိက္တယ္ ကေလးအခ်င္းခ်င္း သူမတုိ ့ငယ္ငယ္တုန္းကလုိ ဆရာမ နဲ ့တပည့္ေလးေတြ လုပ္တမ္းကစားေနတာကုိး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမကုိ လွမ္းမျမင္ခင္ လက္မတင္ေလးပဲ သူမ အိမ္ကေလးေပၚတက္ၿပီး ကေလးေတြရဲ ့ ေနာက္ဆုံးနားမယ္ သာသာေလး ထိုင္ပီး ပုန္းေနလုိက္တယ္ သူမလွမ္းတက္လုိက္တဲ့ ျဖတ္ကနဲအခ်ိန္ကေလးကုိမ်ား ေတြ ့သြားေသးလား
ဘုရား ဘုရား မေတြ ့ပါေစနဲ ့ 

သူမ ဆုေတာင္း မျပည့္ခဲ့ပါဘူး သူမ စုိးရိမ္တႀကီး အျပင္ကုိ လွမ္းၾကည့္မိရင္ပဲ ျပတင္းေပါက္ရဲ ့ လိုက္ကာစကုိ ဆတ္ကနဲ ဆဲြပီး အထဲကုိ လွမ္းၾကည့္ပီး ျပံဳးၾကည့္ေနတဲ့ သူ ့ကုိလွမ္းျမင္လုိက္တယ္
သူမက ကေလးေတြေနာက္ထဲ၀င္ပုန္းေနေပမယ့္ သူမရဲ ့အရပ္က ကေလးေတြထက္ပုိရွည္ေနေတာ့ အလြယ္တကူျမင္လြယ္သြားတာပဲ
သူမ အခ်ိန္ဆဲြေနလုိ ့မရေတာ့ဘူး ခ်က္ခ်င္း အိမ္ရဲ ့ ေနာက္ေဖးေပါက္ကေန ခ်က္ခ်င္းေျပးထြက္လိုက္ရင္ပဲ သူက ေရွ ့ေပါက္ကေန တက္လာေတာ့တယ္
ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားက မညီမညာလမ္းေတြနဲ ့က သူမအတြက္ သိပ္ခရီးမတြင္ဘူး ၿပီးေတာ့ ေဗဒါပင္ေတြ က်ိဳးတုိးက်ဲတဲနဲ ့ ေရကန္ေဟာင္းေဘးကေနဆုိေတာ့ သူမ အခ်ိန္မေရြး ေျခေခ်ာ္ပီး ေအာက္ျပဳတ္က်သြားႏုိင္တယ္ ၿပီး သူမ ေရမကူးတတ္ဘူး သူမ ေရနစ္ပီး ေသသြားရင္ေတာင္ သူမရဲ ့ အသက္မဲ့ ခႏၱာကိုယ္ ကုိေတာင္ သူလက္နဲ ့ထိလုိ ့မရဘူး သူမ ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး သူမ ဒီအတိုင္းဆက္ေျပးေနလုိ ့မရေတာ့ဘူး

လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ေနရာကုိ သြားမွ သူ ့ကုိ မ်က္ေျချဖတ္ ခ်န္ထားခဲ့လုိရမွာ သူမ ေျပးရင္း စဥ္းစားရင္ ေရကန္ေဘးက ျဖစ္သလုိထုိးထားတဲ့ တံတားေလးေပၚကုိ ခ်ိဳးေကြ ့ပီး ဆက္ေျပးလုိက္တယ္ သိပ္မၾကာခင္ သူမ ရထားသံလမ္းတခုကုိလွမ္းေတြ ့လုိက္တယ္
ဒါဆုိ သူမအတြက္ ဘူတာရုံတခုခုဆီ အေရာက္ေျပးရင္ ဘယ္လုိနည္းနဲ ့မဆုိ သူ ့ကုိ မ်က္ေျချဖတ္လိုက္လုိ ့ရပီ သူမ ေတြးရင္း သံလမ္းတေလွ်ာက္ဆက္ေျပးေနမိတယ္
ေဟာ ေရွ ့မွာ ဘူတာရုံ  သူမ စုိးရိမ္စိတ္ အနည္းငယ္ေလွ်ာ့သြားပီ ဘူတာရုံထဲ ေျပး၀င္မိတယ္
ဒီေန ့ ဘာေန ့မလုိ ့လဲ ဘူတာရုံထဲမွာ လူေတြအမ်ားႀကီးပဲ ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အိႏၵိယလူမ်ိဳးေယာက်ာ္းေလးေတြႀကီးပဲ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမ ဒီလူအုပ္ထဲမွာ ကိုယ္ေယာင္ေျဖာက္လုိ ့ရမွာပဲ
သူမ သူတုိ ့ေတြၾကားထဲ အတင္းတုိးပီး ေရွ ့ကုိေဖာက္ထြက္ေပမယ့္ လူေတြက သိပ္မ်ားလြန္းေတာ့ ေရွ ့ကို ခရီးမတြင္ဘူး ဘာပဲျဖစ္၂ သူမကုိ သူ အလြယ္တကူရွာေတြ ့မွာ မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္
သူမ ေဘးမွာ ရပ္ထားတဲ့ ရထားေပၚကုိ တခ်က္ၾကည့္ရင္း ရထားေပၚတက္ေနရေကာင္းမလားလုိ ့ စဥ္းစားမိေပမယ့္ ဒီနည္းက သိပ္အဆင္မေျပဘူး ရထားခ်က္ခ်င္းမထြက္ရင္ ဘယ္နည္းနဲ ့မဆုိ သူမကုိ သူ မိသြားႏုိင္တယ္ ရထားခ်က္ခ်င္းထြက္ရင္းေတာင္ အရွိန္ရကာစ ရထားေပၚကုိ ေျပးတက္လာလုိ ့လည္းရႏိုင္တယ္
မျဖစ္ဘူး သူမ ရထားေပၚတက္လုိ ့မျဖစ္ဘူး လူအုပ္ၾကားထဲ အတင္းတုိးေ၀ွ ့ရင္း အသာေနာက္ကုိ လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့
ေျခဖ်ားေထာက္ပီး သူမရွိရာကုိ လွမ္းၾကည့္ရင္း လူေတြၾကားထဲ တုိးေ၀ွ ့လုိက္လာတဲ့ သူ ့ကုိ ေတြ ့လုိက္ရတယ္
ဘုရား ဘုရား ဒါဆုိ မၾကာခင္ သူမကုိ မိေတာ့မယ္
ၿပီး လူေတြၾကားထဲမွာ သူမ လက္ကုိ ေနာက္ကေန အတင္းဆဲြပီး ေခၚသြားရင္ သူမ ဘယ္လုိမွ ရုန္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ေသခ်ာတယ္
ဟင့္အင္း
သူမ ဒီအတိုင္းဆက္တုိးေနလုိ ့မျဖစ္ဘူး သူမရွိရာကိုသိသြားပီ
သူမ ဒီေနရာကေန အျမန္ထြက္ေျပးမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္
သူမ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ျမန္၂ခ်ပီး လူေတြၾကားကေန အတင္းထုိးေဖာက္ပီး ကားလမ္းမတန္းဘက္ကုိ ဆက္ေျပးထြက္လာမိတယ္
ကားလမ္းမတန္းဘက္မွာ ကားေတြလည္းရွင္းေနတယ္ ကားတစီးစီးေလာက္ ေတြ ့ရင္ သူမတားပီး တက္လုိက္သြားဖုိ ့စိတ္ကူးလုိက္တယ္ သူမ အရမ္းေမာေနပီ သူမ ေျခေထာက္ေတြလည္း အရမ္းနာေနပီ ေက်းဇူးျပဳပီး သူမေနာက္ကို ဆက္မလိုက္လာပါေစနဲ ့

ကားတစီးကုိ သူမေတြ ့လုိက္ရင္ပဲ လက္တားမလုိ ့ လုပ္ေနရင္း လွမ္းၾကည့္လုိက္မိတယ္
မျဖစ္ဘူး သူမ တားလုိ ့မရဘူး ကားေပၚမွာက လူ ေလးေယာက္ ဟုတ္တယ္ ေယာက်ာ္းေတြခ်ည္းပဲ ေလးေယာက္ သူမ သူ ့လက္က လြတ္ေပးမယ့္ ကားေပၚက ဒီတစိမ္းေယာက်ာ္းေလးေယာက္ကုိ သူမ ဘယ္လုိယုံၾကည္ရမလဲ ဒါပုိဆုိးသြားႏုိင္တယ္ သူမ ကားကုိမတားေတာ့ပဲ ေရွ ့ကို ဆက္ေျပးလာမိတယ္ 

သူမ အရမ္းေမာေနပီ ဒါေပမယ့္ အရွိန္ေလွ်ာ့လုိ ့မရဘူး သူမ ဆက္ေျပးရမယ္
ကံေကာင္းေထာက္မလုိ ့ တက္ကစီ တစီးစီး ျမန္ျမန္ေရာက္လာမွ ျဖစ္မယ္ ဒါဆုိ သူမ တက္ကစီကုိတားပီး သူ ့ လက္ကေန ေျပးထြက္သြားလုိ ့ရမယ္
တက္ကစီတစီး လာမွ ျဖစ္မယ္  ၿပီးေတာ့ သူမ သူ ့လက္ကေန လြတ္မွျဖစ္မယ္ တက္ကစီ တစီးစီး မလာခင္မွာ သူမဆက္ေျပးမွျဖစ္မယ္ ရပ္လိုက္လုိ ့မရဘူး

ဟုတ္တယ္ သူမ ရပ္ေနလုိ ့မျဖစ္ဘူး ေျပးမွ ျဖစ္မယ္ 
ေျပးးးးးးးးး
ေျပးးးးးးးးး
ေျပးးးးးး
ေျပးးးး

Wednesday, March 14, 2012

ေျပးးးးးးးးးးးးးးးးး


ေျပးးးးးးးးးးးး

ဟုတ္တယ္ သူမ ရပ္ေနလုိ ့မျဖစ္ဘူး ေျပးမွ ျဖစ္မယ္ ေျပးးးးးးးးးးး

ဒီဇာတ္လမ္းကုိ သူမရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ပန္းစိုက္မယ္ဆုိပီး ပန္းပင္ေတြအလွတင္ပစၥည္းေတြေရာင္းတဲ့ဆုိင္ကုိ သြားခဲ့တာကစတာပဲ
သူမက ပန္းေတြကုိ ခ်စ္တတ္လား သေဘာက်လား အဲ့ဒါေတြထိ မေတြးမိပါဘူ ပန္းပင္ေတြကုိ ပန္းပင္ေတြလုိ ့ ခပ္ရုိးရုိးပဲျမင္တာပဲ ပန္းေတြကုိ ေမႊးၾကည့္ဖုိ ့ တယုတယပ်ိဳးေထာင္ဖုိ ့အတြက္ေတာ့ အမွတ္တမဲ့ေနမိတာပဲ
သူမရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အားရင္ ပန္းပင္ေတြစိုက္မယ္ ပန္းပင္ေတြေတြ ့ရင္ အငမ္းမရ ျဖစ္ေနတာကုိေတာ့ မၾကာခဏ သတိထားမိပါရဲ ့ သူမကုိ ပန္းပင္စိုက္ဖုိ ့ေျပာရင္လည္း သူမက အလုပ္ေတြရွုပ္ရတဲ့အထဲ သြားစမ္းပါ နင္တုိ ့ဖာသာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ဆုိပီး ျပန္ေျပာတတ္လုိ ့ သူမကုိ ပန္းစိုက္ဖုိ ့ ထပ္ မဆြယ္ၾကေတာ့ဘူး
အဲ့ဒီေန ့ကေပါ့ မွတ္မွတ္ရရ ရာသီဥတုက ေတာ္၂ေလး သာ၂ယာ၂ရွိတယ္ ေနလည္းသိပ္မပူ မုိးလည္း အရမ္းမအုံ ့ပဲ ေလညွင္းေလးေတြေတာင္ တိုက္ေနေသးတယ္
သူမပတ္၀န္းက်င္ကုိ သတိထားမိတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ သူမကိုယ္တုိင္ ပန္းဆိုင္ထဲေရာက္လုိ ့ေနပီ ဘယ္လုိကေန ဘယ္လုိ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ စည္းရုံးၾကလည္းမသိဘူး ဒီတခါေတာ့ သူမ ဘာမွ ျငင္းခုန္မေနပဲ အသာတၾကည္လုိက္လာမိတယ္ သူမသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ပန္းဆုိင္ထဲေရာက္တာနဲ ့ သူမကုိ ထားပီး သူတုိ ့သေဘာက်တဲ့ ပန္းပင္ေတြကုိ ေရြးလုိက္ တတြတ္၂ေျပာလုိက္ ရီလုိက္နဲ ့ပဲ
ကိုယ္နဲ ့မသက္ဆုိင္တဲ့ ကမၻာသစ္ထဲကုိေရာက္ေနမိသလုိပဲ သူမအဖုိ ့ေတာ့ ပန္းပင္ေတြထဲ ထည့္တဲ့ေျမၾသဇာေတြ ပန္းအုိးအခြံေတြ ပန္းအုိးတင္တဲ့ခုံေလးေတြ စင္ေလးေတြ စတဲ့ ပန္းအလွဆင္တဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနမိရာက အမွတ္တမဲ့ နဲ ့ ပန္းပင္အားတုိးေဆးေလးထားတဲ့ဖက္ေရာက္ေတာ့ သူမ လက္က အသာယူၾကည့္မိေနတုန္း

"က်ေနာ္ ဘာမွ အကူအညီေပးရမလဲခင္ဗ်ာ"

သူမတေယာက္ထဲ ဒီေနရာမွာရွိေနတယ္လုိ ့ထင္ေနရာကေန ရုတ္တရက္ ထြက္လာတဲ့အသံရွင္ေၾကာင့္ သူမ ကိုယ္လုံး ဆတ္ခနဲ တုန္လွုပ္ပီး အသံလာရာကို လွည့္ၾကည့္လိုက္မိရင္ပဲ
ဟင္ ဘုရား ဘုရား
မဟုတ္ဘူး ဒါ တုိက္၂ဆုိင္၂ လူတူတာပဲျဖစ္မွာပါ သူမ တေယာက္တည္း တီးတုိးေရရြတ္မိတယ္
သူမ ရင္း၂ႏွီး၂ သိခဲ့ဖူးတဲ့တေယာက္နဲ ့ အေတာ္တူတယ္ အသံကအစ ဘာလုိ ့ သူက ဒီကုိေရာက္ေနတာလဲ မဟုတ္ဘူး သူ ့အလုပ္နဲ ့ ဒီပန္းဆုိင္နဲ ့က ဘာမွ မဆိုင္ပဲ ဟင့္အင္း ဒါ သူ မဟုတ္ပါဘူး တျခားတေယာက္ သူနဲ ့ဆင္တဲ့တျခားတေယာက္ သူမ သူ ့ကုိ အထိတ္တလန္ ့ၾကည့္ရင္း သူမတေယာက္တည္း အေတြးေတြက ေယာက္ယက္ခပ္လုိ ့
သူမ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကလည္း ပန္းပင္ေတြအသီးသီးေရြးပီး သူ ့ပန္းပင္ပုိလွတယ္ ငါ့ပန္းပင္ပုိလွတယ္နဲ ့ျငင္းခုန္ရင္း သူမတုိ ့စကားေျပာေနတဲ့အနား ေရာက္လာၾကတယ္ 

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူက "ဒီပန္းတင္တဲ့စင္ေလးကုိ မင္းယူလုိက္ပါလား မင္းသေဘာက်မယ္လုိ ့ ငါထင္တယ္"တဲ့
ဟင္ သူမၾကည့္ေနတာ ပန္းပင္အားတုိးေဆးေတြပါ ဘာလုိ ့ သူက ပန္းတင္တဲ့စင္ကုိ ၀ယ္ခိုင္းပါလိမ့္
သူမ တအံ့တၾသနဲ ့ၾကည့္မိေတာ့ သူက "ဒီမွာေလ မင္းသေဘာက်မွာပါ" ဆုိပီး ပန္းတင္တဲ့စင္ေလးကုိ ျပရင္းနဲ ့
"ဒီစင္က ဒီဇိုင္း ၂မ်ိဳးပဲရွိတာ ဒီတခုကေတာ့ မင္းပုိႀကိဳက္မယ္လုိ ့ ငါသိတယ္"
ဟင္ သူမ စိတ္ေတြ အလြန္ရွုပ္ေထြးေနာက္က်ိစြာနဲ ့ 
"ဘာ ပန္းတင္တဲ့ စင္ ဟုတ္လား" လုိ ့ ျပန္ေမးမိတယ္
ငါက ဘာလုိ ့ဒီစင္ကုိ ၀ယ္ရမွာလဲ ဆုိပီး ေသခ်ာၾကည့္မိလုိက္ေတာ့
မွန္တင္ခုံလုိ ခပ္ဆင္ဆင္ ပုံစံမ်ိဳး မွန္တပ္ထားတဲ့ ေဘးမွာ အတြန္ ့အခက္ေလးေတြပါတဲ့ ခုံတခုကိုေတြ ့ လုိက္မိတယ္
"ဒါက ပန္းတင္တဲ့ခုံ ဟုတ္လား" သူမ ေဒါသထြက္သြားမိတယ္ထင္တယ္ ဟုတ္တယ္ နည္းနည္းေတာ့ ေဒါသထြက္သြားမိတယ္
"မျဖစ္ႏိုင္တာ ဘယ္လုိမွ စဥ္းစားလုိ ့ေတာင္မရဘူး ဒါကုိ ပန္းတင္ဖုိ ့ ၀ယ္ရမယ္ဆုိတာ" လုိ ့ သူမ ခပ္ဆတ္ဆတ္ျပန္ေျဖလုိက္မိတယ္
ဒီေတာ့ သူက ခပ္ေအးေအးနဲ ့ တလုံးခ်င္းျပန္ေျဖလုိက္တယ္

"ဟုတ္တယ္ေလ မင္းသေဘာက်တယ္မလား မင္းဒီဟာကုိယူမွ ငါတုိ ့ဒီဇိုင္း အသစ္နဲ ့ေနာက္ထပ္ ထပ္တင္လုိ ့ရမွာေလ ဒါကို မင္း၀ယ္မွ ျဖစ္မယ္ မဟုတ္ရင္ ငါ့ဆီမွာ ဒါက အေတာ္ၾကာေနပီ ေရာင္းမစြံတာ" လုိ ့ေျပာရင္း ခပ္တုိးတုိးနဲ ့ အသံဆဲြပီး ရီလုိက္တယ္

"ဘာာာာာာာ" သူမ ဒီတခါ အေတာ္ေဒါသထြက္ပီး ေအာ္လုိက္မိတယ္
"ငါက ဒါကုိ ၀ယ္ရမယ္ ဟုတ္လား မင္းစင္က ဘယ္ေလာက္မလုိ ့လဲ" ဆုိေတာ့
"ငါးေသာင္းေလ ငါမင္းကုိ ေျပာပီးသားမဟုတ္လား" လုိ ့ သူက ပုံမွန္အတိုင္းပဲ ျပန္ေျဖတယ္
ငါးေသာင္း ဟုတ္လား ငါးေသာင္းေတာင္ ရူးေနလား ဒီစင္ေလးကုိ ငါးေသာင္း ဘုရားေရ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏိုင္တာ စဥ္းစားလုိ ့ေတာင္ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ေစ်းပဲ လုိ ့ သူမေရရြတ္ရင္းက  မွန္တပ္ထားတဲ့ သူေျပာတဲ့ ပန္းတင္ခုံဆုိတာဖက္ကုိ လွည့္လိုက္ပီး
"ဒီစင္ေလးကုိ ငါးေသာင္းေတာင္ ဘာလုိ ့ ငါက ေပး၀ယ္ရမွာလဲ" လုိ ့ ေျပာရင္းက
မွန္ထဲကေန ျမင္လုိက္တဲ့ သူ ့အျပံဳးကုိျမင္ေတာ့ သူမအလန္ ့တၾကား မွန္ေရွ ့ကေနဖယ္လုိက္မိတယ္
ဟုတ္တယ္ သူမေသခ်ာမေျပာတတ္ေပမယ့္ သူ ့အျပံဳးက တခုခုေကာက္က်စ္စြာနဲ ့ လုပ္ေတာ့မယ္လုိ ့စိမ္ေခၚသလိုမ်ိဳးလုိ ့ သူမခံစားမိတယ္

သူမ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ေရြးထားတဲ့ ပန္းပင္ဖုိးကုိ ျမန္ျမန္ေခ်ပီး အျပင္ကုိ အတတ္ႏိုင္ဆုံးျမန္ျမန္ ထြက္လာခဲ့တယ္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က တအံ့တၾသနဲ ့ သူတုိ ့အတြက္ ပန္းပင္ဖုိးေတြေပးလုိ ့ သူမကုိ တေယာက္တေပါက္၀ုိင္းေျပာေနၾကေပမယ့္ သူမအာရုံထဲမွာ ေစာေစာက လွ်ိဳ ့၀ွက္အျပံဳးကုိပဲ စိတ္တထင့္၂

သူမ စိတ္အာရုံေနာက္က်ိစြာနဲ ့ တိတ္၂ဆိတ္၂နဲ ့ ခပ္ျမန္၂လမ္းေလွ်ာက္ေနမိတယ္ သူမရဲ ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က ခုထိျငင္းလုိ ့မပီးေသးဘူး တေယာက္ပန္းအုိးတေယာက္ၾကည့္ပီး တြန္းထုိးစေနာက္ေနၾကရင္ လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ သူမနဲ ့ အေတာ္ခပ္လွမ္း၂မွာက်န္ခဲ့တယ္
သူမ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ ့ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးခံစားရပီး သံသယ၀င္လာမိတယ္ ဒါနဲ ့ ေနာက္ကုိ ဆတ္ကနဲ လွည့္ၾကည့္လုိက္မိရင္ပဲ

ဟင္င္င္

(ေနာက္ေန ့ အားရင္ ဆက္ရန္တင္မည္)